O POSMODERNISMO (Poesía) |
|||||||
![]() |
A pintura de Diego Rivera é un exemplo da interpretación peculiar, inspirada na tradición cultural americana, que a arte latinonamericana fai das correntes vangardistas | ||||||
![]() |
"En cuanto a nosotros en particular, escritores de la vasta
extensión americana, escuchamos sin tregua el llamado para llenar
ese espacio enorme con seres de carne y hueso. Somos conscientes de nuestra
obligación de pobladores y -al mismo tiempo que nos resulta esencial
el deber de una comunicación critica en un mundo deshabitado y,
no por deshabitado menos lleno de injusticias, castigos y dolores, sentimos
también el compromiso de recobrar los antiguos sueños que
duermen en las estatuas de piedra, en los antiguos monumentos destruidos,
en los anchos silencios de pampas planetarias, de selvas espesas, de ríos
que cantan como sueños. Necesitamos colmar de palabras los confines
de un continente mudo y nos embriaga esta tarea de fabular y de nombrar.
Tal vez ésa sea la razón determinante de mi humilde caso
individual: y en esa circunstancia mis excesos, o mi abundancia, o mi
retórica, no vendrían a ser sino actos, los más simples,
del menester americano de cada día. Cada uno de mis versos quiso
instalarse como un objeto palpable: cada uno de mis poemas pretendió
ser un instrumento útil de trabajo: cada uno de mis cantos aspiró
a servir en el espacio como signos de reunión donde se cruzaron
los caminos, o como fragmento de piedra o de madera con que alguien, otros
que vendrán, pudieran depositar los nuevos signos." Do futurismo (Marinetti, Maiakowski, Pessoa) toman a idea da concepción da arte poética como antimímese, idea de autonomía da arte con respecto ao mundo, actitude desacralizadora, introdución na linguaxe do mundo da tecnoloxía, etc. Do dadaísmo (Tristan Tzara) asumen a idea de rebelión destrutiva e nihilista contra unha sociedade caduca. O surrealismo (P. Éluard, A. Breton, García Lorca, Cunqueiro) significa unha revolta contra o espírito da sociedade occidental. Actitude espiritual que reivindica o instinto contra a razón, a natureza contra a máquina, o soño contra a vixilia, a rebelión contra a orde. Potencian a imaxe irracional, o símbolo, ironía, humor negro, etc O cubismo (G. Apollinaire) alentou o estudo da arte non europea, sobre todo africana. O expresionismo (F. Kafka, B. Brecht) reflicte a crise motivada pola guerra. A arte expresionista tenta retratar o patético, os horrores, a escuridade, a guerra. O creacionismo (Manuel Antonio, A. Cunqueiro, G. Diego)
foi iniciado en París por Vicente Huidobro quen proclama no manifesto
“Non serviam”, lido en Santiago en 1914: “Nosotros también
podemos crear realidades en un mundo nuestro. Y he aquí que una
buena mañana, depués de una noche de preciosos sueños
y delicadas pesadillas, el poeta se levanta y grita a la madre Natura:
Non serviam”. Estamos ante unha poesía non figurativa, que
concibe o poema como obxecto autónomo, creado a partir de imaxes
xustapostas baseadas en relacións imaxinarias que o poeta establece
de forma arbitraria. |
||||||
VICENTE HUIDOBRO |
|||||||
ALFONSINA STORNI |
|||||||
CÉSAR VALLEJO |
|||||||
NICOLÁS GUILLÉN |
|||||||
![]() |
|||||||
| GABRIELA MISTRAL |
|||||||
![]() |
|||||||
| OCTAVIO PAZ |
|||||||